انت مركب من جوهرين : احدهما مشكل مصور مكيف مقدر متحرك ساكن متحيز منقسم ، و الثانى مباين للاول فى هذه الاوصاف غير مشارك له فى حقيقة الذات يناله العقل و تعرض عنه الوهم فقد جُمِعَتْ ( كذا ) ( 1 ) من عالم الامر و من عالم الخلق ، لان روحك من امر ربك و بدنك من خلق ربك . مولوى در صفحه . . . مىگويد : زير و بالا ، پيش و پس ، وصف تن است بىجهت ، آن جان پاك روشن است در جاى ديگر ( صفحه 425 ) مىگويد : قابل تغيير ، اوصاف تن است روح باقى آفتاب روشن است اوست بىتغيير لاشرقية بى زتبديلى كه لاغربية در جاى ديگر مىگويد : حد جسمت يك دو گز تن بيش نيست . . . رجوع شود به جزوه سال سوم معقول ، كلاس مضاعف در سال 40 - 41 ، بحث مربوط به اوايل نمط چهارم اشارات . روح و تجرد آن رجوع شود به كتاب اديان و مكتبهاى فلسفى هند ، تأليف شايگان ، صفحه 468 ( جلد دوم ) ، ايضاً صفحه 525 . ايضاً احياى فكر دينى ، صفحه . . .

--> ( 1 ) . ظاهراً صحيحش « جُمِعْتَ » است .